Ayrılığı atlatmak için yarayı açık tutan teması kesin (Temassızlık), temel ihtiyaçlara dikkat edin (uyku, yemek, hareket, insanlar), acele etmeden yas tutun ve yavaşça size ait bir hayatı yeniden kurun: rutinler, arkadaşlar ve keyif aldığınız şeyler. Çoğu insan birkaç ay içinde belirgin şekilde daha iyi hisseder; yol boyunca iyi ve kötü günler olur.
Kısa özet
- Kendini berbat hissetmek normaldir. Reddedilme, beyinde fiziksel acıyla aynı sistemlerin bazılarını harekete geçirir.
- En büyük kaldıraç mesafedir: kontrol etmeyi bırakın, mesaj atmayı bırakın, beklemeyi bırakın.
- İyileşme düz bir çizgi değildir. Kötü bir gün, iyi bir haftayı silmez.
- Küçük günlük eylemler büyük jestlerden daha iyidir. Günde kısa bir görev bile birikir.
Önce, neden bu kadar acıtıyor
Ayrılık fiziksel bir acı gibi hissediliyorsa, bu bir bakıma öyledir. Bir çalışmada, yakın zamanda kendilerini reddeden eski sevgililerinin fotoğrafına bakan kişilerin beyninde, fiziksel acıyı da işleyen bölgelerde aktivite görüldü. Başka bir araştırma, reddeden bir partneri düşünmenin ödül ve arzu sistemlerini harekete geçirdiğini buldu. Basitçe söylemek gerekirse: aynı anda hem yas tutuyor hem de yoksunluk çekiyorsunuz.
Bu yüzden "onları düşünmeyi bırak" gibi tavsiyeler işe yaramaz. Yoksunluktan düşünerek çıkamazsınız. Onu beslemeyerek ve zihninize tutunacak başka şeyler vererek, gün be gün üstesinden gelirsiniz.
İlk 72 saat
İlk günler atlatmak içindir, unutmak için değil. Çıtayı bilerek düşürün:
- Basit bir şeyler yiyin, su için ve yaklaşık normal saatlerde uyumaya çalışın.
- Bir veya iki kişiye ne olduğunu anlatın. Her şeyi açıklamak zorunda değilsiniz.
- Eski sevgilinizi sessize alın veya takibi bırakın ve sohbeti arşivleyin. Gerisine sonra karar verebilirsiniz.
- Ağlamanıza izin verin. İçinize atmak genellikle başka şekilde patlamasına yol açar.
- Büyük kararları atlayın: taşınmak, işi bırakmak, dramatik saç kesimleri. Bu hafta değil.
1. ila 4. haftalar: mesafe ve yapı oluşturun
Burası Temassızlık kuralının işin çoğunu yaptığı yerdir. Kontrol etmediğiniz veya ulaşmadığınız her gün, arzu biraz güç kaybeder. Bunun yanında, basit bir günlük yapı oluşturun, çünkü yas boş zamanı sever:
Sabah çapası
Her sabah sadece size ait küçük bir şey: bir yürüyüş, müzikli bir duş, başka bir yerde kahve.
Biraz hareket edin
On ila yirmi dakikalık yürüyüş veya herhangi bir hareket uykuya ve ruh haline yardımcı olur. Spor olması gerekmez.
Günde bir kişi
Bir mesaj, bir arama, bir kahve. Yalnızlık her şeyi daha yüksek sesle söyletir.
Yazın
Her gece birkaç satır. Duygusal yazma üzerine araştırmalar, zor duyguları kelimelere dökmenin insanların onları anlamlandırmasına yardımcı olabileceğini öne sürüyor.
Günleri sayın
Temassızlık günlerinizi takip edin. Sayının büyüdüğünü görmek sessizce güçlüdür.
1. ila 3. aylar: anlayın ve yeniden keşfedin
En keskin acı hafifledikçe, düşünmek için alan açılır. Bu, ilişkiye dürüstçe bakmak için iyi bir zamandır; kendinizi veya onları suçlamak için değil, anlamak için. Neye ihtiyacınız vardı da alamadınız? Neyi farklı yapardınız? Kendinizi ikna ettiğiniz kırmızı bayraklar nelerdi?
Aynı zamanda, küçülen yanlarınızı yeniden keşfetme zamanıdır: daha az gördüğünüz arkadaşlar, bıraktığınız hobiler, gitmeyi bıraktığınız yerler. Biriyle başlayın.
Ne işe yarar ve ne genellikle yaramaz
| Genellikle işe yarar | Genellikle sizi takılı tutar |
|---|---|
| Temassızlık ve hesaplarını sessize almak | Profilini "sadece bir kez" kontrol etmek |
| Uyku, yemek, gün ışığı ve hareket | Uyumak veya unutmak için içmek |
| Sizin tarafınızda olan insanlarla konuşmak | Ortak arkadaşlardan onun hakkında haber almak |
| Onlara söyleyeceklerini yazmak | Onlara söyleyeceklerini göndermek |
| Hafta için küçük rutinler ve planlar | Evde mesaj beklemek |
| Kendine yas tutma izni vermek | Kaçınmak için hemen bir rebound ilişkiye atlamak |
Bir ayrılığı atlatmak ne kadar sürer
Sabit bir zaman çizelgesi yoktur ve bir tane vaat eden herkes tahmin yürütüyordur. Ne kadar süredir birlikte olduğunuza, nasıl bittiğine, iletişimde kalmak zorunda olup olmadığınıza ve hayatınızda başka neler olup bittiğine bağlıdır. Birçok insan birkaç ay içinde kendini belirgin şekilde daha iyi hissettiğini ve kötü günler arasındaki boşlukların uzadığını fark eder. Ayrılığın evreleri rehberimiz yol boyunca neler bekleyeceğinizi açıklar.
Atlatmakta olduğunuzun işaretleri
- Profilini kontrol etmeden saatler, sonra günler geçirirsiniz.
- İyi kısımları o kadar acımadan hatırlayabilirsiniz.
- Onlarla hiçbir ilgisi olmayan planlar yaparsınız.
- Adı geçer ve konuşma devam eder.
- Kendinizi bir şeyi dört gözle beklerken yakalarsınız.
Ne zaman daha fazla yardım almalı
Ayrılık acı vericidir, ancak haftalar geçmesine rağmen uyuyamıyor, yemek yiyemiyor veya işlev göremiyorsanız ya da umutsuz hissediyorsanız, lütfen bir doktorla veya ruh sağlığı uzmanıyla konuşun. Bu bir başarısızlık değildir. Daha ağır bir yük için doğru araçtır.
İnsanların sorduğu sorular
Bir ayrılığı atlatmak ne kadar sürer?
Çok değişir. Birçok insan birkaç ay içinde belirgin şekilde daha iyi hisseder ve daha uzun ilişkiler genellikle daha uzun sürer. Takvimden daha önemli olan eğilimdir: kötü günlerin daha az sıklıkta ve daha az yoğun hale gelmesi.
Eski sevgilimi düşünmeyi nasıl bırakırım?
Düşünceleri kapatamazsınız, ancak onları beslemeyi bırakabilirsiniz. Hatırlatıcıları kesin (Temassızlık, sessize alma, fotoğrafları kaldırma), boş zamanı insanlarla ve rutinlerle doldurun ve bir düşünce geldiğinde, onunla tartışmak yerine fark edin ve geçip gitmesine izin verin.
Eski sevgilimi hâlâ sevmem normal mi?
Evet. Bir ilişki bittiğinde sevgi kapanmaz. Birini hâlâ sevebilir ve ilişkinin sizin için doğru olmadığını bilebilirsiniz. Duygular zamanla ve mesafeyle azalır.
Eski sevgilimle arkadaş kalmalı mıyım?
Belki bir gün, ancak nadiren hemen. Ayrılıktan hemen sonra arkadaşlık umudu canlı tutma eğilimindedir. Önce kendinize uzun bir Temassızlık süresi tanıyın, sonra daha istikrarlı bir yerden karar verin.
Kaynaklar
- Kross, E. et al. (2011). Social rejection shares somatosensory representations with physical pain. PNAS, 108(15), 6270–6275.
- Fisher, H. E. et al. (2010). Reward, addiction, and emotion regulation systems associated with rejection in love. Journal of Neurophysiology, 104(1), 51–60.
- Pennebaker, J. W. (1997). Writing about emotional experiences as a therapeutic process. Psychological Science, 8(3), 162–166.
- Find a Helpline: free, confidential support in more than 130 countries
Bu rehber genel bilgi niteliğindedir, terapi veya tıbbi tavsiye değildir.
